بسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً برَحْمَتِک یا أَرْحَمَ الرّاحِمین
  جمعه 22 آذر 1398
بروز شده: 21 آذر 1398
 
  کد خبر: 600       تاریخ انتشار: 19 اسفند 1382 - 17 محرم الحرام 1425









 









 

نظر حضرت آية الله العظمي سيد صادق حسيني شيرازي درباره قانون اساسي موقت عراق


محضر مبارک مرجع عالي قدر حضرت آية الله العظمي سيد صادق حسيني شيرازي(دام ظله)
سلام عليکم
نظر مبارک حضرت عالي درباره قانون اساسي موقت عراق براي اداره دولت انتقالي چيست؟
17/ محرم/1425ق
جمعي از مؤمنين
----------------------------------
بسم الله الرحمن الرحيم
السلام عليکم ورحمة الله وبرکاته.
قانون بايدهمان قوانين اسلام باشد و قرآن کريم هر قانوني جز قانون اسلام را رد کرده و حکم به غير آن، کفر و ظلم و فسق است. خداي متعالي در اين باره مي‌فرمايد: «... إن الحکم إلا لله...؛ فرمان جز به دست خدا نيست [وهمو حکم مي‌راند]»انعام/57
نيز مي‌فرمايد: «... ومن لم يحکم بما أنزل الله فاولئک هم الکافرون؛ وکساني که به موجب آنچه خدا نازل کرده حکم نکرده‌اند، آنان خود کافرانند»، «... ومن لم يحکم بما أنزل الله فاولئک هم الظالمون؛ وکساني که به موجب آنچه خدا نازل کرده حکم نکرده‌اند، آنان خود ستمگرانند» و «... ومن لم يحکم بما أنزل الله فاولئک هم الفاسقون؛ وکساني که به موجب آنچه خدا نازل کرده حکم نکرده‌اند، آنان خود نافرمانند» مائده/47،45،44
از آن جا که اکثريت ملت عراق مسلمان هستند و قانون بودن قرآن و حاکميت اسلام را پذيرفته و بدان اعتقاد دارند، در قانوني که وضع مي‌شود نبايد هيچ قانون خرد و کلاني استثنا شود و بايد اسلام مصدر اساسي قانون، باشد.
نظر به اين که قانون در آينده بر آحاد اين امّت إعمال خواهد شد،بايد ازتأييد و مقبوليت تمام شهروندان عراقي برخوردارباشد که اين امر با به رأي گذاردن قانون اساسي و برگزاري انتخاباتي زود هنگام و سالم و برخوردار از رأي اکثريت که حقوق اقليت‌ها نيز به طور کامل و عادلانه در آن لحاظ شده باشد، تحقق مي يابد.
تجربه تاريخي نشان داده است که امت اسلامي در سايه حکومت پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله وسلم و اميرالمؤمنين عليه السلام زندگي توأم با سعادت و خوشبختي داشته است، به گونه‌ اي که جامعه بشري تا به امروز همانند آن را به خود نديده است. در اين جا وبه عنوان مثال به دو نمونه از هزاران هزار مورد از اين حقيقت اشاره مي‌شود:
نخست اين که رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم توانست با آموزه‌ها و مفاهيم روشن و نوراني اسلام ميان طبقات مختلف مردم که اسير جنگ‌هاي ويرانگر چند صد ساله بودند، الفت به وجود آورد و آنان به برکت حکومت اسلامي حضرت رسول صلي الله عليه وآله وسلم برادر يکديگر شدند. خداي متعال در اين باره مي‌فرمايد: «... واذکروا نعمة الله عليکم إذ کنتم أعداء فألف بين قلوبکم وأصبحتم بنعمته إخوانا...؛ ونعمت خدا را بر خود ياد کنيد: آن‌گاه که دشمنان [يکديگر] بوديد، پس ميان دل‌هاي شما الفت انداخت تا به لطف او برادران هم شديد.» آل عمران/103
ديگر اين که تاريخ حتي وجود يک مورد فقر و فقير را درحکومت حضرت  اميرالؤمنين عليه السلام با آن همه گستردگي و به عنوان بزرگ‌ترين حکومت در جهان آن روز (که بر اساس تقسيمات جغرافيايي امروز پنجاه کشور از جمله عراق را در بر مي‌گرفت) گزارش نکرده است.
از خداي _ عزوجل _ مسئلت دارم که اميدها و آمال اين ملت ستمديده را در سايه اجراي قوانين اسلام که سعادت همه جانبه دنيا و آخرت او را تضمين مي ‌کند، محقق فرمايد.
17/ محرم الحرام/1425ق
صادق حسيني شيرازي
صفحه اصلی نسخه مناسب چاپ ارسال به دوستان ذخیره نشانی
فرستنده Email
نظر شما
کد امنیتی
 

نظرات کاربران: (0 نظر)
 
 
به اهتمام مؤسسه فرهنگی رسول اکرم صلی الله علیه و آله
بیت مرجع عالیقدر: قم مقدس، خيابان انقلاب، كوچه 6
Powered by: Parseh ITG